از اینکه توران ازمیر را انتخاب کردید سپاسگزاریم

مقايسه آگهی ها

قوانین حقوقی املاک

در هر کشوری قوانین بسیاری در جهت حفظ منافع طرفین معامله وجود دارد, آگاهی از این قوانین و اجرای آنها در زمان عقد قرارداد از اهمیت بالایی برخوردار بوده و ضمانت انجام یک قرارداد سوداور خواهد بود.

مجموعه توران ازمیر بر خود دانسته تا با انتشار بخشی از این قوانین شما هموطنان گرامی را در مسیر مهاجرت و دسترسی به زندگی آرام در حد توان حمایت نماید.

کارشناسان خبره ما آماده پاسخگویی و مشاوره به سوالات و مشکلات احتمالی شما عزیزان هستند.

مستاجران چه ملک را به صورت رهن کامل و چه رهن و اجاره در اختیار داشته باشند, با نگرانی‌های مختلفی زندگی می‌کنند.

افزایش ناگهانی نرخ اجاره, تصمیم‌های ناگهانی مالک برای فروش, نوسازی و بازسازی ملک و همچنین فوت صاحب‌خانه برخی از این نگرانی‌ها هستند.

در این بین نگرانی بابت فوت صاحب‌خانه و اینکه وضعیت ملک استیجاری پس از فوت صاحب‌خانه چه می‌شود از مواردی است که در مورد آن نظرات مختلفی وجود دارد.

برخی بر این باورند که حتی اگر از مدت قرارداد زمان زیادی باقی مانده باشد, تصمیم‌گیری درباره ادامه قرارداد با ورثه است و گروهی بر این اعتقادند که ورثه تا پایان مدت قرارداد باید اصول آن پایبند باشد

. با توجه به اینکه این موضوع ممکن است برای مستاجران زیادی دغدغه بزرگی به حساب بیاید در مطلب امروز به این موضوع پرداخته‌ایم. اگر این موضوع دغدغه شما هم هست با توران ازمیر در ادامه این مطلب همراه باشید.

وضعیت قرارداد اجاره پس از فوت مالک

حقیقت این است که وضعیت قرارداد ملک استیجاری پس از فوت مالک به نوع قرارداد منعقد شده بین موجر و مستاجر بستگی دارد. یعنی باید مشخص شود که قرارداد بین مالک و مستاجر از نوع لازم یا جایز است؟

منظور از قرارداد لازم, قراردادی است که وقتی منعقد می‌شود, طرفین دیگر حق به هم زدن آن را ندارند؛ مگر آنکه قانون اجازه آن را داده باشد. در این صورت این قرارداد بعد از فوت هر یک از طرفین به قوت خود باقی بوده و تنها قانون می‌تواند بین این طرفین ورود پیدا کند. ازجمله این قراردادها می‌توانیم به قراردادهای خرید و فروش ملک یا خودرو اشاره‌کنیم.

اما درست در مقابل قراردادهای لازم, قراردادهای جایز وجود دارند. در این قراردادها طرفین معامله می‌توانند هر زمان و در هر مکان, قرارداد خود را فسخ کنند. نمونه این قرارداد, قرارداد وکالت است که بر اساس قرارداد جایز, اگر یکی از طرفین فوت کند, قرارداد خود به ‌خود منتفی می‌شود. البته بیشتر قراردادهای کشور از نوع لازم بوده و قانون مدنی اگر بخواهد قراردادی را جایز بداند یا به صورت صریح آن را بیان کرده و یا به شکلی به جایز بودن آن اشاره داشته است.

آیا اجاره, قراردادی از نوع لازم است یا جایز؟

حال این سؤال مطرح می‌شود که قرارداد اجاره از چه نوع است؟ اگر این قرار داد جایز باشد, باید قرارداد موردنظر با فوت مالک خود به ‌خود منتفی شود؛ اما اگر قرار داد موردنظر لازم باشد, قرارداد اجاره بعد از فوت مالک همچنان به قوت خود باقی است.

قانون در این باره چه می‌گوید؟

بر اساس ماده ۴۹۷ قانون مدنی، عقد اجاره با فوت موجر یا مستاجر باطل نمی‌شود؛ مگر اینکه شرط مباشرت مستاجر در قرارداد قید شده باشد؛ بنابراین اگر در شرط مباشرت در قرارداد نوشته شده باشد و موجب فوت کند، وراث یا باید با مستاجر توافق به فسخ اجاره کنند (با فرض عدم انقضای مدت اجاره) و یا باید منتظر انقضای مدت اجاره باشد.

پس قانون به‌خوبی مشخص کرده است که قرارداد اجاره از نوع لازم بوده و بعد از فوت مالک مستاجر می‌تواند تا مدت معلوم از ملک موردنظر بهره‌برداری کند؛

بنابراین بر اساس این قانون, ورثه مالک نمی‌تواند مستاجر را مجبور به تخلیه ملک قبل از مدت معلوم و درج ‌شده در قرارداد ثبت‌ شده کند. اما در این قانون دو استثنی وجود دارد و آن‌هم شرط مباشرت و عقد قرارداد مطابق با عمر مالک است.

برای روشن شدن این موضوع نیز باید اشاره‌ای به قانون مدنی داشته باشیم. براساس ماده ۴۹۷ قانون مدنی: «عقد اجاره به ‌واسطه فوت موجر یا مستأجر باطل نمی‌شود؛ اما اگر موجر فقط برای مدت عمر خود، مالک منافع عین مستاجر باشد، اجاره به فوت موجر باطل می‌شود و اگر شرط مباشرت مستاجر شده باشد به فوت مستاجر باطل می‌شود.» بنابراین بر اساس این قانون, قرارداد اجاره در صورت فوت موجر باطل می‌شود.

در مورد استثنای نخست, باید دانست از آنجایی‌که مدت اجاره معلوم بوده و در زمان عقد قرارداد باید زمان و مدت اجاره شفاف و مشخص درج شود, مستاجر نمی‌تواند به مدت عمر, مالک منافع ملک اجاره‌ای باشد. اما اگر فرض کنیم بند نخست وجود داشته باشد, مستاجر باید بعد از فوت مالک, خانه را تخلیه کند. نمونه‌ی این فرض را می‌توانیم در این مورد بدانیم که مالکی به خواست خود منافع مال خود را تا آخر عمر به دیگری واگذار کند و یا عین مال را منتقل سازد و منافع را تا زمانی که زنده است برای خود نگه دارد. در آن صورت مستاجر باید بعد از فوت موجر خانه را ترک کند.

شرط مباشرت چیست؟

اگر در قرارداد, قید شده باشد که تنها بهره‌بردار ملک, خود مستاجر است، یعنی شرط مباشرت در آن قید شده باشد, هیچ‌کس حتی ورثه مستاجر نیز نمی‌تواند وارد ملک او شود و از آن بهره‌برداری کند. در این صورت قرارداد اجاره ملک در صورت پایان قرارداد یا فوت مستاجر لغو می‌شود. در غیر این صورت بر اساس قانون, قرارداد اجاره با فوت مستاجر باطل و فسخ نمی‌شود و قایم‌مقام قانونی مستاجر, می‌تواند تا پایان مدت اجاره از ملک موردنظر استفاده کند.

 

حق‌ و حقوق وارث مستاجر بعد از فوت مستاجر

اگر فکر می‌کنید تمام موارد قانونی به سود موجر است, باید بگوییم که در اشتباه هستید؛ بلکه برای حمایت از ورثه مستاجر نیز قوانینی با عنوان قانون روابط موجر و مستاجر در سال ۱۳۵۶ تصویب‌شده است.

قرارداد اجاره بعد از فوت مستاجر

اگر مستاجر قبل از خاتمه قرارداد فوت کند، قانون برای ورثه‌ این مستاجر حقی قایل شده است و بر اساس این حق که دربند ۴ از ماده ۱۲ قانون روابط موجر و مستاجر آمده است، باید ورثه به ‌صورت اجماع اجاره را فسخ کند. اما این اجماع باید به ‌صورت کامل از طرف ورثه بیان شود. یعنی اگر یکی از وراث راضی به لغو قرارداد اجاره نباشد, آن قرارداد تا زمان درج شده در قرارداد به‌ حکم خود باقی است. بنابراین برای فسخ قرارداد باید تمام وراث با یکدیگر درخواست فسخ اجاره ارائه بدهند؛ البته اگر در قرارداد اجاره فوت مستاجر، ‌عنوان شرط فسخ قرارداد ذکر شده باشد, وراث می‌توانند درخواست فسخ اجاره‌نامه را بدهند.

شرط مباشرت در قانون روابط موجر و مستاجر

نکته دیگر این است که ممکن است در قراردادهای اجاره شرط مباشرت مستاجر, بیان شده باشد که در قواعد عمومی اجاره, فوت مستاجر می‌تواند موجب باطل شدن قرارداد اجاره شود؛ اما در ماده ۱۴ قانون روابط موجر و مستاجر، شرط مباشرت به‌عنوان موارد فسخ قرارداد در صورت فوت مستاجر ذکر نشده است؛ بنابراین اگر در عقد اجاره, لزوم مباشرت مستاجر آورده شود, بعد از فوت مستاجر، موجر نمی‌تواند به استناد آن, حکم تخلیه را به وراث ارائه دهد.

پرداخت اجاره بعد از فوت مالک

یکی دیگر از مسایلی که ذهن مستاجران را به خود معطوف کرده است، پرداخت اجاره‌بها و دریافت ودیعه بعد از فوت مالک است. برای پاسخ به دغدغه مستاجران در مورد پرداخت اجاره و اطمینان از دریافت ودیعه پس از پایان مدت اجاره، دو راهکار وجود دارد. در ابتدای امر، مستاجر می‌تواند برای اعلام شماره‌حساب، اظهارنامه‌ای مبنی بر پرداخت اجاره‌بها به وراث موجر ارسال کند. در غیر این صورت می‌تواند اجاره ماهانه را به صندوق دادگستری واریز و در انتهای مدت قرارداد اجاره ودیعه را از وراث متوفی مطالبه کند. در صورت عدم همکاری وراث نیز مستاجر می‌تواند در مراجع قضایی، دادخواست مطالبه ودیعه به طرفیت وراث متوفی را طبق قرارداد اجاره تنظیم کند.

دریافت ودیعه بعد از مرگ مالک

یکی از دغدغه‌های مستاجران دریافت ودیعه از مبایعه ‌نامه‌هایی است که مالک آن فوت کرده است. درحالیکه سند تک‌برگی آن قبل از عقد مبایعه ‌نامه به نام شخصی دیگر ثبت ‌شده است. اگر شرایطی مانند شرایط موردنظر دارید، باید بدانید که طبق قانون مدنی, ودیعه‌ای که مستاجر به موجر یعنی متوفی پرداخت کرده است, جزو بدهی‌های متوفی بوده و تا زمانی که ودیعه مستاجر بازگردانده نشود, مستاجر ملزم به تخلیه نخواهند شد.

از پشت‌نویسی اجاره خودداریی کنید؟

اگر جزو آن دسته ازمستاجرانی هستید که برای تمدید قرارداد اجاره به دلیل کاهش هزینه‌های دفاتر ثبت ‌اسناد یا بنگاه‌های معاملاتی به دنبال پشت‌نویسی هستید به شما توصیه می‌کنیم دست نگه ‌دارید! اگرچه بر اساس قانون در صورتی‌که قرارداد اجاره دست‌نویس باشد و توسط ۲ شاهد امضا شده باشد قابل استناد در مراجع قضایی است, اما توصیه ما به شما این است که برای دریافت کامل حق‌ و حقوقتان به‌هیچ‌عنوان زیر بار پشت‌نویسی قراردادهای اجاره نروید و فراموش نکنید در صورت عقد قرارداد پاک, مراجع قضایی حامی شما هستند. همچنین توصیه می‌شوید که دقت کنید اجاره نامه‌هایی که در بنگاه‌های معاملاتی تنظیم می‌شوند, جزو اجاره نامه‌های عادی هستند و هیچ تفاوتی با عقد قرار دستی در منزل توسط موجر و مستاجر ندارد. چرا که براساس قانون تجارت مشاوران املاک, بنگاه‌‎ها تنها دلالانی هستند که موجر و مستاجر را به هم نزدیک می‌کنند.

سخن پایانی

براساس ماده ۴۹۷ قانون مدنی، عقد اجاره به‌ واسطه فوت موجر یا مستاجر باطل نمی‌شود؛ اما اگر موجر فقط برای مدت عمر خود، مالک منافع عین مستاجر باشد, اجاره با فوت موجر باطل می‌شود. اگر هم شرط مباشرت مستاجر در قرارداد قید شده باشد, با فوت مستأجر قرارداد باطل می‌شود. مگر آنکه طرفین خود به توافق‌هایی در رابطه با لغو قرار داد داشته باشند.

یکی از گزینه‌های ضروری مندرج در قرارداد اجاره خانه، لحاظ بند مدت معلوم، برای تخلیه ملک یا تمدید قرارداد اجاره ملک است. حتی در برخی از قراردادها مالک برای سوپاپ اطمینان به ازای هر روز دیرکرد تخلیه، مبلغی را از مستاجر طلب می‌کند؛ اما اگر مستاجر شما جزو شهروندانی باشد که تمایلی برای تخلیه ملک پس از پایان موعد اجاره نداشته باشد، شما باید چه ‌کار می‌کنید؟ آیا قانون، مفادی برای تخلیه ملک در صورت مقاومت مستاجر دارد؟

شریعت و قانون

به‌طورکلی اصل مالکیت در اسلام محفوظ و قابل ارزش و استناد است و تمام فرایض دینی مستاجر در صورت عدم رضایت مالک حرام بوده و باید مستاجر باید به دنبال کسب رضایت مالک باشد. بر اساس استفتائات امام خمینی (س) در جلد ۶ صفحه ۲۶۵: «بعد از تمام شدن مدت اجاره، تصرف در ملک شرعی غیر،‌‎ ‌‏برای مستاجر مشروط به رضایت مالک است و در صورت عدم رضایت‌‎ ‌‏مالک، تصرف حرام است و باید تصرف‌کننده اجرت‌المثل را بپردازد.» بنابراین شریعت به‌خوبی وضعیت مستأجر و موجر را در مورد عدم تخلیه ملک مشخص کرده است.

از لحاظ قانونی نیز این مورد دارای مفاد متعددی است. بر اساس ماده دوم قانون سال ۱۳۷۶ و در انطباق با ماده (۴۶۸) قانون مدنی: «قراردادهای اجاره باید مدت داشته باشند و در غیراین‌صورت، قرارداد اجاره باطل است.» در این قانون، ذکر مدت برخلاف قانون سال ۱۳۵۶ درباره اماکن تجاری جنبه صوری نداشته و موجر در انقضای مدت قرارداد، می‌تواند تقاضای تخلیه عین مستاجر را کند (ماده «۳» قانون)، اعم از اینکه ملک مورد اجاره مسکونی باشد یا تجاری ازنظر شرایط شکلی، ماده (۲) قانون اعلام کرده است که دو نفر گواه باید قرارداد اجاره را به‌عنوان شهود امضا کنند. همچنین مطابق با بند ب ماده ۹ قانون شورای حل اختلاف، مصوب ۱۶/۰۹/ ۱۳۹۴، رسیدگی به‌ تمام دعاوی مربوط به تخلیه عین مستاجر به‌جز دعاوی مربوط به سرقفلی و حق کسب و پیشه در صلاحیت شورای حل اختلاف است.

چه زمانی برای تخلیه ملک به شورای حل اختلاف برویم؟

به‌طورکلی اگر به دنبال وجاهت قانونی برای درخواست حکم تخلیه هستید، باید به سه نکته توجه کنید. این سه مورد شامل انقضای مدت اجاره، عدم پرداخت مبلغ اجاره به مدت سه ماه و عدم انجام فعالیت برخلاف قرارداد اجاره است.

اگر مستاجر شما یکی از این سه ویژگی را داشته باشد، شما می‌توانید مطابق با بند ب ماده ۹ قانون شورای حل اختلاف به این مرکز مراجعه کنید و خطابه‌ای در مورد عدم تخلیه به شورای حل اختلاف محل ملک‌تان ارایه دهید؛ بنابراین شما برای تخلیه ملک باید بر اساس ماده ۲ قانون مالک و مستاجر که در سال ۱۳۷۶ تصویب شده است و آیین‌نامه اجرای آن، تقاضای تخلیه ملک را بدهید. بر اساس قانون، دادگاه ظرف مدت یک هفته، پرونده را به شورای حل اختلاف می‌فرستد.

اما این قانون شامل قراردادهایی است که به‌صورت رسمی در دفاتر اسناد رسمی منعقدشده است. حال اگر اجاره‌نامه شما حاصل قراردادهای عادی باشد، چه باید کرد؟ همانطور که می‌دانید، قراردادهای عادی شامل قراردادهایی است که به‌صورت توافقی بین مالک و مستاجر نوشته می‌شود یا در بنگاه‌های مشاوران املاک منعقد می‌شود.

تخلیه در فرضی که قرارداد اجاره عادی است

همان‌طور که گفته شد، اگر قرارداد اجاره شما در دفاتر اسناد رسمی منعقدشده باشد، می‌توانید بر اساس قانون، ملک خود را از از مستاجر مطالبه کنید؛ اما اگر قرارداد شما عادی باشد (توجه داشته باشید بر اساس قانون فرقی بین قراردادهای دستی و برگه‌های پرینتی مشاور املاک که دارای کد رهگیری وجود ندارد و دو قرارداد ذکر شده از نوع عادی هستند) باید به‌عنوان مالک برگه درخواستی با عنوان تخلیه که دارای اطلاعاتی مانند نام و نام خانوادگی و محل اقامت مستاجر و مشخصات مستاجر و مشخصات و تاریخ سند اجاره بنویسید.

در این صورت مقام قضایی با تطبیق این مشخصات با واقعیت، حکم تخلیه را صادر می‌کند. بعد از انعقاد حکم قراردادهای عادی، مستاجر هیچی حقی برای اعتراض ندارد. ‌بر اساس ماده ۶ قانون مالک و مستاجر که در سال  ۱۳۷۶به تصویب رسیده است، اجرای دستور تخلیه توسط مقام قضایی، نیاز به صدور اجراییه ندارد و توسط مامور، ابلاغ و اجرا می‌شود. مامور مکلف است آن را ظرف (۲۴) ساعت به مستاجر ابلاغ و در نسخه دوم رسید دریافت کند و در صورت امتناع مستاجر از ارایه رسید، مراتب را در ابلاغ‌نامه قید و ظرف (۳) روز نسبت به اجرای مفاد دستور اقدام کند.

تخلیه در فرضی که قرارداد اجاره رسمی است

پروسه تخلیه ملکی که به‌صورت اجاره رسمی منعقدشده باشد اندکی طولانی‌تر از قراردادهای عادی است. دلیل هم مشخص است. در قراردادهای محضری یا رسمی مستاجر حق اعتراض دارد. بعد از طی این مدت اگر حکم به نفع موجر صادر شود، باید از دفترخانه‌ای که قرارداد اجاره را تنظیم کرده است تقاضای صدور اجراییه کنید.

تفاوت تخلیه عین مستاجر در قرارداد اجاره عادی و رسمی

به‌موجب ماده ۲ قانون روابط موجر و مستاجر، مصوب سال ۱۳۷۶، قرارداد اجاره عادی باید به ‌وسیله دو نفر مورد اعتماد طرفین به‌عنوان شاهد گواهی شود و درخواست تخلیه درصورتی‌که محل اجاره به ‌منظور سکونت باشد به شورای حل اختلاف و در صورت تجاری بودن، محل مشمول پرداخت حق کسب و پیشه و تجارت و سرقفلی است و این حکم به دادگاه محل تقدیم و دستور تخلیه با انقضای مدت، توسط موجر یا قایم‌مقام قانونی وی به دوایر اجرای ثبت و با تودیع مبلغ ودیعه و قرض‌الحسنه به دایره اجرای ثبت و صدور اجراییه ارائه می‌شود. سپس اجرای تخلیه توسط ضابطین قوه قضاییه صورت می‌گیرد.

آیا عدم پرداخت شارژ ساختمان یا اجاره منتهی به تخلیه می‌شود؟

بر اساس قانون، این موارد نیز می‌تواند مشمول قانون تخلیه شود؛ اما اگر مستاجر در پرداخت اجاره‌بها یا پول شارژ کوتاهی کند، موجر اجازه دست‌درازی به مبلغ ودیعه و کسر این مبلغ از ودیعه مستاجر را دارد. برای این مورد باید با مراجعه به دادگاه، دادخواست مطالبه ضرر و زیان به میزان مبلغ مورد ادعای موجر ارایه شود

تشخیص قوانین موجود در روابط موجر و مستاجر

موضوع دیگری که به رابطه موجر و مستاجر مربوط است، تعدد قانون در بخش تخلیه است. در حال حاضر سه قانون در مورد روابط موجر و مستاجر وجود دارد. این قوانین به ترتیب در سال‌های ۷۶،۶۲،۵۶ مصوب شده است؛ اما به گفته برخی از کارشناسان حقوقی، کامل‌ و جامع‌ترین قوانین مربوط به سال ۵۶ است.

توجه داشته باشید که در امر تخلیه یا مورد حقوقی، باید دقت داشت که قرارداد اجاره تابع مقررات کدام‌ یک از قوانین اماکن استیجاری است. به‌عنوان ‌مثال، چنانچه ملک تجاری مشمول قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۵۶ باشد، دادگاه در مورد صدور حکم فسخ اجاره و تخلیه عین مستاجر باید مقررات مواد ۱۲ تا ۱۷ قانون را در نظر بگیرد و چنانچه ملک مورد اجاره مسکونی و مشمول قانون مدنی و یا قانون روابط موجر و مستاجرباشد، موجر باید مبادرت به تقدیم دادخواست تخلیه کند و رسیدگی به آن نیز تابع تشریفات قانون آیین دادرسی مدنی خواهد بود.

مرجع رسیدگی به درخواست تخلیه

مرجع رسیدگی به درخواست تخلیه به دو بخش مسکونی و تجاری تقسیم می‌شود. به‌ طور کلی درخواست حکم تخلیه در واحدهای مسکونی توسط شورای حل اختلاف انجام می‌شود؛ اما اگر ملک مورد نظر شما تجاری باشد، تابع مقررات پرداخت حق کسب و پیشه و سرقفلی می‌شود. مرجع درخواست تخلیه دادگاه محل است. همچنین اگر مورد تخلیه مرتبط با سازمان یا نهادهای دولتی است، این مورد نیز باید توسط دادگاه رسیدگی شود.

اجرت‌المثل تصرف غیرمجاز مستاجر

بر اساس قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۷۶«درصورتی‌که مستاجر با وجود مخالفت موجر آپارتمان را تصرف خود داشته باشد، باید اجرت این مدت را بپردازد. نحوه و کیفیت مطالبه اجرت‌المثل ایامی که مستاجر بدون اجاره در ملک باقیمانده است به چگونگی و شرایط قرارداد و توافق طرفین بستگی دارد. ممکن است طرفین قرارداد، توافق به پرداخت مبلغ معینی به‌عنوان اجاره‌بهای مدت، پس از انقضای مدت قرارداد داشته باشند یا ممکن است وجه التزام عدم تخلیه عین مستاجر از سوی مستاجر با وجود انقضای مدت و عدم رضایت مالک (موجر) در ادامه داشتن تصرفات مستاجر تعیین‌شده باشد. در این دو فرض مطابق قرارداد عمل خواهد شد.

سخن آخر

اگر با مستاجر خود در مورد پرداخت شارژ یا اجاره مشکل ‌دارید یا مستاجر، ملک شما را بعد از پایان مدت اجاره تخلیه نمی‌کند، شما می‌توانید به‌ راحتی دست به دامن قوانین روابط موجر و مستاجر، مصوب سال‌های ۵۶،۶۲ و ۷۶ شوید. اگر سند شما عادی است، باید برای دریافت حکم تخلیه به شورای حل اختلاف بروید و دو شاهد نیز داشته باشید. در این صورت با ارایه مشخصات مستاجر، بنا و مدارک مورد نیاز به شورای حل اختلاف و در صورت تجاری بودن محل مشمول پرداخت حق کسب و پیشه و تجارت و سرقفلی به دادگاه مراجعه کنید؛ اما اگر سند شما به ‌صورت رسمی است باید تقاضای صدور اجراییه کنید.

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد. در این صورت می توان امید داشت که تمام و دشواری موجود در ارائه راهکارها و شرایط سخت تایپ به پایان رسد وزمان مورد نیاز شامل حروفچینی دستاوردهای اصلی و جوابگوی سوالات پیوسته اهل دنیای موجود طراحی اساسا مورد استفاده قرار گیرد.

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است. چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد. کتابهای زیادی در شصت و سه درصد گذشته، حال و آینده شناخت فراوان جامعه و متخصصان را می طلبد تا با نرم افزارها شناخت بیشتری را برای طراحان رایانه ای علی الخصوص طراحان خلاقی و فرهنگ پیشرو در زبان فارسی ایجاد کرد. در این صورت می توان امید داشت که تمام و دشواری موجود در ارائه راهکارها و شرایط سخت تایپ به پایان رسد وزمان مورد نیاز شامل حروفچینی دستاوردهای اصلی و جوابگوی سوالات پیوسته اهل دنیای موجود طراحی اساسا مورد استفاده قرار گیرد.